Belki bir kitap, belki de hepimiz deliyiz.
Ve sadece ölüm ve öfke kazanır..
Eski günlerin anısına..
..deliriyorum..
Çizginin ötesinde mor bir hayal!
Kaç kişi kaldı beni hatırlayan..
Yeniler ölü..
..değişmiş çocukluk hayalleri..
Kaç kişiydik ve beni kim tanıyor.. Bir ıslık tuttuğum gece Ankara ayazı..
Gece bizim!
Dişiliğinden huzur dökülüyor...
Doğru çok yanlış, yanlış çok doğru...
İçindeki çürüğü doğur…